Bent u al bekomen?

Bent u ook bekomen van de eindejaarsgekte?

Na de feestelijke vorm en leute, bijhorende kussen, veel kussen, want we kussen wat af in ons westerse wereldje, met een snotvalling tot gevolg, wens ik u een jaar van gezondheid, veel genegenheid en vriendschap.

Om in alle rust 2015 af te sluiten besloten we, na de pré-feestelijkheden, en klaar voor de ‘ons-varken-heeft-vier-voeten’ obligate post-feestelijkheden, om oudejaarsavond door te brengen aan het strand, ter hoogte van de Opaalkust, daar waar je vanop een grijze kaap de witte kliffen van Dover kan zien.

Doordrongen van de soberheidsgedachte zetten we de evidentie op zijn kop door tijdens de jaarwende een alternatieve, naar onze normen extreem eenvoudige, maaltijd te koppelen aan idem dito beperkt comfort in een rustige omgeving. We zouden gaan genieten van een woelig Noordzeestrand in plaats van uitbundig af te tellen. Zoals vaak in het verleden reden we spontaan naar het plekje waar we mekaar een eerste kus gaven.

Stomverbaasd herkenden we het baantje door de polders niet meer, op weg naar het dorpje aan de Franse kust. Hekkens en politiebewaking sloten de boerenhoven af van hun akkkers en de dorpelingen van het hinterland. Verschrikt reden we over het tunnelgat naar England, absoluut overtuigd dat ordehandhavers onze ‘tot-kampeerwagen-omgebouwde-werfwagen’ zouden tegen houden om een huiszoeking uit te voeren. Niets van dat,… we werden geen blik waardig gegund. Ook de politie telde af naar het nieuwe jaar. Dat de Jungle van de heilzoekers daags nadien zou worden uitgeroepen tot Hel konden we (nog) niet vermoeden.

201601maaltijd

Tijdens het openen van een fles ‘goedkope‘ wijn beseften we dat een steenworp verder, in de Jungle van Calais, enkele duizenden mensen bereid zouden zijn om, naar westerse normen, een misdaad te begaan. Wie van hen zou niet in een 18 jaar oude camionette van verrukkelijkheden willen smullen alvorens in slaap te vallen onder een warm donsdeken, vrij van modder en vocht, voorwaar op een propere matras?

Onze Frank/Euro viel pas toen we, door het cordon van hekkens en politieversperringen, naar het strand rond het dorpje Wissant sukkelden. We waren onder de indruk. De eenvoud van de maaltijd was in dat licht een decadente orgie in al zijn betekenissen, waarbij, vergeleken, het feestcomité van onze militairen en politieagentes een kneusje is.

Wij, echte Belgen, klagen over een leven aan amper twee snelheden maar we leven in een wereld van verschillende realiteiten waarbij het ‘hebben-of-niet-hebben’ slechts één factor is.

Terwijl we prettig warm indommelden onder het getrommel van de striemende regen op ons waterdichte dak, beseften we ons geluk. 2015 werd uiteindelijk toch nog fantastisch en 2016 kon alleen maar beter worden. Misschien niet voor iedereen. Toch is iedereen gelijk, zei Orwell in zijn ‘animal farm’.

Enfin, na de stormachtige nacht, op 1 januari, keerden we terug naar huis, maar niet zonder eerst Oostende aan te doen. U begrijpt dat één nacht soberheid direct moest worden gecompenseerd met flaneren, daar waar de winkels wèl open waren. Terug naar de Vlaamse realiteit. We sloten de eerste dag van het 2016 af met een dampende pot mosselen ‘au vin blanc’, klaar om in onze eigen realiteit het leven terug op te nemen. (lees verder…)

201601vruchten

Een laatste wandeling door de Vlaamse duinen bracht ons helemaal terug naar de realiteit. Normaal ligt er nu een laag sneeuw, waardoor de West-Vlaamse bergen-aan-zee veranderen in klein Tirol. Nu ploeterden we door het zand, natuurlijk mul, wat dacht je wel en stonden we verbaasd te kijken naar de laatste restanten van 2015.

Voorwaar, ik zeg u dat we de zonnewende deze winter niet kunnen vieren. De natuur is er niet klaar voor. De laatste vruchten van 2015 blijven halsstarrig hangen, nog blozend van het leven dat al tot zaad voor nageslacht had moeten verwelken. Moeder Aarde is van haar melk, van slag, overdonderd door de decadentie van het overwoekerende beest, de mens.

En zo beginnen we aan het nieuwe jaar: dankbaar, verbaasd, van onze melk.

Nog goesting om te lezen?

Wie graag een ‘vertelselke’ voorleest aan kinderen, bijvoorbeeld voor het slapen gaan :

De legende van Kludde de waterduivel
Het klakkenwinkeltje
De Romeinen komen er aan

Merel en mol

Stadsrenovatie, een gesprek tussen een grijper en opa truck
.

Voor de liefhebbers van gore, niet Gore zoals in Al, daarover heb ik het seffens, is er een horrorsprookje over Seppe, Sien en de zeven jagers.

Voor de ecologisten is er de observatie: Aarsgas: Beter in de wijde wereld dan in een gesloten gat en de rede Sjarel doet het weer maar ook een smeltende gedachte over Vriezen en dooien en Baksteen verovert de natuur.

Voor hetero’s die zich nog vragen stellen is er een zondagochtenddiscussie.

Muziekliefhebbers vinden hun gading bij het vertelsel over Jef en Pol de beiaardiers.

Voor de boeren onder ons is er de familiekroniek over witloof en een filosofietje over Burlende koeien.

Voor de woeligen onder u zijn er de straf bedoelde verhalen Allahu Akbar , Terrorisme / Extremisme in zijn blootje , Shlemmiel de volmaakte strijder en natuurlijk ook Bij de Politie werken zonder diploma.

Voor de twijfelende Vlaming is er Vlaanderen: smeltkroes.

Voor de spoorvakbonden is er het verhaal Gebeten door het spoor, dat al dateert van februari 2015, maar actueler is dan ooit.

Voor de doven is er Oorworm: goed gehoord.

Voor de verliefde zotten, wij allemaal, is er Hebben olla vogala.

En wie iets ernstigs wil lezen moet zelf maar gaan snuffelen.

U vindt dit allemaal ‘gemèm’ en ‘gekrèft’? Lees dan dit verhaal.

2 gedachtes over “Bent u al bekomen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s